Hayat güzel. Bazen hüzün dolu bazen mutluluk. Gözlerimiz, bakışlarımız, duruşumuz o kadar çok şey ifade ediyor ki. Bunları fotoğraflamak da beni mutlu ediyor elbette. Çaktırmadan, fark ettirmeden çekmek mutluluğum, anın güzelliği, doğallığı. Bayramdaki Kaynaşlı gezisinden fotolar. Kim oldukları önemli değil, önemli olan nasıl baktıkları…

Bu konuyla bağlantılı eski yazılar:

1. 39
2. TEŞEKKÜRLER
3. GÜZEL TÜRKÇE

Seni unutturmaya, sevgini azaltmaya, hedeflerinden saptırmaya çalışıyorlar. Ben yemiyorum ama yiyen çok. Huzur içinde kal.

Bu konuyla bağlantılı eski yazılar:

1. MUSTAFA KEMAL ATATÜRK
2. AĞUSTOS VE FENERBAHÇE
3. ATATÜRK

Tüm müslümanların kurban bayramını kutlarım.

Bu konuyla bağlantılı eski yazılar:

1. İYİ BAYRAMLAR
2. SENİN KAVALINA KURBAN
3. BÜYÜK MAÇ BAYRAMI

88 yaşında. Kutlama yapılmayacakmış bugün. Ama yas ilan edilmiyor nedense. Cumhuriyeti kutlamamak için takla atmak bunun adı. Elbette gidip milyonlarca lira harcayıp havai fişekler atalım demiyorum. Bahis konusu cumhuriyet beyler, nasıl kutlamazsınız, hangi hakla ne cüretle? Cumhuriyet kutlu olsun dostlar.

Bu konuyla bağlantılı eski yazılar:

1. 29 EKİM 1923
2. CUMHURİYET
3. MİLYONLARCA

Zor. En net hatırladığım 99 depremi. O da İstanbul’da. O his bile yeter korkusunu unutmamak için. O gün de bugün de yüz binlerce, milyonlarca insan acı içindeydik, içindeyiz. Doğudan gelen acı haberin üzüntüsü azalmadan bir de bu bela sarıldı başımıza. Konuşacak çok şey var ama öncelikle yaşam mücadelesi yapanlara hızlı bir şekilde yardım etme zamanı. Yukarıdaki fotoğraftaki ev ve araba bize ait olabilirdi, o evin içinde biz, yakınlarımız, tanıdıklarımız bulunuyor olabilirdi, ağlayan kadın, onu teselli etmeyen çalışan erkek, korkuyla koşan minik kız da bir yerden tanıdık olabilirdi diye düşünmeyin, onlar biziz unutmayın. Kurtarılan her bir canda biz tutunacağız hayata ve kaybedilen her birinde biz öleceğiz. “Kayıp sayısı azmış” deyip dalga geçer gibi sevinmeyin, zira kayıp da biziz. Yiten her bir canda ölüyoruz. Yardıma ihtiyacımız var, bilin. Unutmamamız gereken 2 şey var. Birincisi depremin yoğun olduğu bir coğrafyada yaşıyoruz. İkincisi de insanları depremin öldürmediği. Can verenlerin hepsi yine bizlerin, insanların hataları nedeniyle can veriyor. 

Aşağıda da önemli olduğunu düşündüğüm bilgiler var. Fazladan bir kişiye bile ulaşsa yeterli hepimiz için. Unutmadan hatırlatayım, deprem bölgesinde özellikle battaniye, mama, su, erzak, giyecek, ped, hijyen malzemelerine ihtiyaç duyuluyor.

Van Kriz Masası
0432 214 83 81
Kriz masası yetkilileri telefon numara ları:
0505 605 93 18
0535 319 21 68
0532 231 09 23
0532 409 70 80

Kızılay Yardım Hattı:
0 312 245 45 00
0 312 430 18 14

Kızılay Afet Merkezi (İstanbul)
0 216 517 08 00
Kızılay, yardımda bulunmak isteyenlerin 168‘i arayabileceğini de açıkladı.

AKUT
2930′a AKUT yazan bir SMS mesaj ile AKUT’a 5TL katkıda bulunabilirsiniz.

GSM YARDIMLARI

Tüm operatörlerden 2868′e boş SMS mesajı göndererek Kızılay’a 5 TL’lik destekte bulunulabiliyor.

YARDIM KAMPANYASI DÜZENLEYEN BELEDİYELER

Şişli Belediyesi: 0212 288 75 76
Kadıköy Belediyesi: 0216 542 5055
Fatih Belediyesi: 0212 521 53 53. Yardımlar Yavuz Selim Yaşam Merkezi’nde (Çukurbostan) kabul ediliyor.
Bağcılar Belediyesi: 444 00 92 (yardımlar evden de alınabiliyor)
Beylikdüzü Belediyesi: 0212 880 53 00 (Belediye yardımları evlerden de alıyor)
Beyoğlu Belediyesi: Ali Koca, 0533 920 25 68
Beşiktaş Belediyesi: 444 44 55
Ataşehir Belediyesi: 0216 570 50 00
Silivri Belediyesi : 4442047 ve Silivri Kent Konseyi : 02127284011
Büyükçekmece Belediyesi: 0212 881 50 60 (Yardımlar Atatürk Kültür Merkezi’nin yanı sıra Mimarsinan ve Kumburgaz Belediye hizmet binalarında toplanıyor. İsteyenlerin evlerinden de alınıyor)
Pendik Belediyesi: 0216 4447635
Bakırköy Belediyesi: 0212 583 10 29 – 0212583 10 23
Sarıyer Belediyesi: 444 17 22
Küçükçekmece Belediyesi: 0212 426 0 654 ve 426 90 19
Eyüp Belediyesi: 0212 616 57 72-0212 417 51 15
Avcılar Belediyesi: 0212 695 62 20 0212 695 62 21
Çekmeköy Belediyesi: 0216 640 19 99  (Belediye yardımları evlerden de alıyor)

VAN DEPREMİ İNSANİ YARDIM HESABI

T.C.ZİRAAT BANKASI
Aşağı Ayrancı Şubesi, Ankara
TL Hesabı: TR600001000820555555555031
ABD Doları Hesabı: TR330001000820555555555032
Euro Hesabı : TR060001000820555555555033

T.VAKIFLAR BANKASI A.O.
Finansmarket Şubesi, Ankara
TL Hesabı: TR620001500158007299317599
ABD Doları Hesabı: TR430001500158048013094088
Euro Hesabı : TR320001500158048013094092

T. HALK BANKASI
Bakanlıklar Şubesi, Ankara
TL Hesabı: TR190001200940800005000015
ABD Doları Hesabı: TR210001200940800058000100
Euro Hesabı : TR910001200940800058000101

Bu konuyla bağlantılı eski yazılar:

1. FENERBAHÇE SPOR KULÜBÜ

Yavrularını, abilerini, dayılarını, amcalarını, kardeşlerini, dostlarını kaybedenlerin yürekleri atıyor mudur? Ya orada bir tanıdığı, akrabası bulunanların akıllarından neler geçiyordur? O kurşunları atanlar, onları atmaya zorlayanlar, ikna edenler ne yapıyordur? Peki bu olayın bugünlere kadar sürmesine bir şekilde katkısı olanlar? Hala hükumetin şakşakçılığına devam edecek misiniz? Başbakan millete gider yapıyor diye sokaklara dökülecek misiniz? Mavi Marmara olayında akın akın Taksim’e giden, taşınanlar, neredesiniz? Bir insanın yaşamının ne kadar değerli olduğunu ne zaman fark edeceksiniz?

Bu konuyla bağlantılı eski yazılar:

1. OKÇU
2. DAHA ÇOK GOL
3. SENDEN DAHA İYİ PAZARLAMACI YOK

İDO farklı saatlere farklı fiyatlar uygulamaya başlamış Yenikapı-Bandırma seferlerinde. Muhtemelen diğerlerinde de vardır ama konumuz değil. Bu nedenle sabahın körü yerine öğlenin sıcağına aradaki 70 TL’lik fiyat farkıyla alındı bilet. Sabah erkenden kalkıp Ceki Abi’ye “Keşkül’e bakım dersleri, Bölüm I – Giriş” verildikten sonra yola çıkılacaktı. Ders verildi verilmesine ancak kuşlardan gelen kaleydoskop (bkz. Hz. Gugıl) siparişi tüm planı altüst etti. Göztepe’deki her şeyi bulunduğı oyuncakçı/kırtasiyecilerde de yoktu, D&R’de de. Kızıltoprak’taki çocuk boş boş yok abi ondan yanıtına, kaleydoskop nedir kontram sonrasında, bütün -skop’lu ürünler burada cümlesi ve teleskop, mikroskop gibi oyuncakların yerini gösterince bolca gülmedim değil. En azından bir hizmetim oldu arkadaşa. Ve nihayetinde Göztepe’deki oyuncakçıda da bulamayıp, elim boş Yenikapı’ya doğru yollandım. Harem’den arabalı vapurla geçmek hem zaman kazandırdı hem de güçten kaybettirmedi.

12.30 seferine binip içeri girdiğimde koltuğumu üst kattan almak yerine, genelde çoluk çocuğun koşturduğu alt salonda aldığımı fark ettim, kızdım kendime. Zira kafa dinlemek mümkün olmadığı gibi uyumak için kafanın konulacağı bir koltuk da yok. Neyse çayımı alır, kulaklığımı takar kitabımı okurum diye düşünürken, 10 yıldan fazla zamandır görmediğim asker arkadaşıma rastlamak enteresan oldu. üç saati bulan yolculuk sonrasında, kaybedilen telefonlar alındı ve herkes yoluna koyuldu. Normal şartlarda molasız 6 saatte vardığım hedef için önce benzin alındı elbette. Zira klasik olarak feribota benzin ışığı yanarak binmiştim

Benzin sonrasında yıllardır hala düzenlemesi tamamlanmayan yoldan yavaş yavaş koyuldum yola. Susurluk, Akshisar, Manisa derken 18:15 – 18:30 civarında İzmir’den geçiyordum. İçine girmeden paralı yol ve sonrasında saat 19:15′te Söke’de bir çöp şişçide buldum kendimi. Yoldan geçenlere davet edenler artık güzel kızlardı. Eskiden babaları çağırırdı artık görsel güzellik ön plana çıkmış, kızlar görevde. Ben ilk gördüğüme girdim elbette zira yediğinin farkı yok bir diğerinde. Sabah kahvaltısı sonrasında atlanan öğle yemeğinin acısıyla birlikte çıktı çöp şiş özlemi, abarttım elbette. Beklerken de yan çöp şişçideki davet görevlisi kızcağıza takıldı gözüm. Öyle bir surat ifadesi vardı ki buyurun gelin diyordu ama vücut dili, giderken beni de alın der gibiydi. İnsanları mutsuz görmek ne acıdır?

Yemek sonrasında çayla birlikte gelen ayçiçeği ikramına şaşırmadım değil, tatlı niyetine bir tabak ayçiçeği Ve sonrasında, müstakbel damat adayımız Tolga’nın doğum günü için hediye alınma sırasına geldi. Kaleydoskop yoksa en güzel hediye Fenerium’dan alınır. O kadar çocuk ürünü arasından bir tane adam gibi Fenerbahçe bağıran tişört bulamamak içimi burkmadı değil. Görselini büyük tişörtüne koysan sırıtmayacak bir çocuk tişörtü ile bir şapka, Zeynep’in hediye siparişini karşıladı.

Yolun kalan kısmı karanlıkta geçti. Gece sürüşünü hiç sevmiyor ve zorda kalmadıkça kullanmamayı tercih ediyorum. Bafa Gölü’nden geçerken yine ürperdi için, hatta bu defa daha da fazla zira karanlıktı her yer ve sadece oto farları ile ayın ışığı vardı. Ben göl görünce ürperiyorum. Hele ki Bafa Gölü çok acayip geliyor. Üstünde bir tane kayık, etrafında bir tane ışığı yanan ev olmayınca, sanki dünya yıkıldıktan sonra kalan tek kişiymişim hissi veriyor. Hani vardır ya filmler, büyük savaş çıkar ya da büyük bir felaket olur sonrasında ne bina kalır ne insan. Bafa Gölü bana o filmleri hatırlatıyor.

Milas yolunda tadilat da çok sıkıcıydı. Güya çift şeritli yollar ama hepsi tadilatta ve tek şerit kullanılıyor. Yol işaretleri rezalet. Birdenbire karşınıza çıkan bir okla karşı yola çıkıyorsunuz. Zaten ışıklandırma yok, yollar felaket. Bir anlık dalgınlıkla başınıza ciddi işler gelebilir. Nitekim. Bir rampadan çıkarken, karşıdan gelen araçları sollayıp üstüme gelen bir dallamadan son anda emniyet şeridi gibi kalmış bir alana kaçarak kurtuldum. Gece sürmek hoş değil.

Nihayetinde saat 23:00 sularında Turgut Reis’e ulaşabildim. Kuşlar yerel bir ailenin kına gecesine gitmişlerdi, hemen kavuşamadık. Çantaları yerleştirip, dinlenmeye geçtim. İlk iş olarak telefondaki hatların şebeke seçimini elle ayar konumuna getirdim. Getirene kadar Vodafone Yunanistan’dan Hoş geldiniz mesajı gelmişti bile. Bu arada Vodafone şehirler arası çekmiyor. Çift hatlı olmak bu dezavantajdan az etkilenmeme neden oldu.

Bodrum çok sıcak. İlk günlerde rüzgar da yok. Sürekli suda ya da serin yerlerde zaman geçirmeye çalışıyor insan. Ya ıslak ya da klimalı serin. Gündüz yemek yemek dahi istemiyorum, çok sıcak. Ama akşamları yerel nimetlerden yararlanmak şart. İlk günün sonunda Samsun Pidecisi’ni ziyaret ettik elbette. Mekanı büyütmüş, sanırım bir 6-7 masa daha eklenmiştir. Masayı geçelim lezzete bakalım. Pide hala enfes İkinci gece de malumunuz Kadir Reis’te balık yedik. Deniz levreğinin tarifsiz lezzeti ile mezelerin mükemmel tadı, of anam of. Sabah koşuları ve gündüzü hafif geçirmek zorunluluk. Akşamları ciddi bir yiyecek be alkol tüketimi şart oluyor

Kendime en fazla 2 kilo alma hakkı verdim. Ne olur ne olmaz diye, gün aşırı koşulara da devam ediyorum elbette. Ve ikinci günden itibaren sahile inmeler başladı. Bu sezon favori plajımız Parıltı. Parıltı’dan devam ediyoruz.

Bu konuyla bağlantılı eski yazılar:

1. TEK KİMLİK FENERBAHÇE – EPISODE II
2. EDİTÖR’ÜN NOT DEFTERİ
3. GOOGLE YASSAH HEMŞERİM

Bazen buruk oluyor insan. Gecenin ikisi olmuş, bitmesi gereken iş zaten tamamlanamamış, sabahlanacak. Oturma odasında, klimayı icat edene ve onu bu fiyatlara çekip da alabilmemizi sağlayanlara içinden dua ederek çalışıyor adam. Yanında kuşları yok, cumartesi gününden bu yana. Bazen yalnız kalmak istemesinin nedenlerinden birisi özlemi özlemek. İnsan özlediğinde fark ediyor aslında sevdiğini. Yoksa acıdan mı besleniyor, ilham alıyor, belli değil aminango.

Televizyonun karşısında, VH1′in nefis bir kuşağında güzel şarkılar dinliyor, dedim ya klimayla ilgili şükür duaları eşliğinde iş yapıyorum. Arada her zaman olduğu gibi Hayatım Fener ve twitter mesajları. Bugün 19.07 oldu. Alican’ın doğum günü. Özel ayarlama değil, alın teri. 41 yıl önce 19.07′de doğmuş, boru değil. Artık mertlik yok, ayarlamak ve o güne denk getirmek mümkün. Kızıyor muyum, yooo. Koray’ın kızı Naz’ın da doğum günü bugün, 8 yaş oldu. Benim kuşlar uzakta bugün, cumartesiden beri. Cuma akşamı kavuşmak mümkün.

Çok sıcakta çalışmak da zor başka halt yemek de. Biraz ortam değişikliği derken telefon geliyor, arayan anam. Bakım evinde yaşayan teyzemi hastaneye kaldırmışlar. Yaş 75, az değil. Bir sürü hastalık ve kimsesizlik zor. Çocuğu olmamış, kardeşlerden en büyük olanı göçüp gitmiş, diğer iki erkekten birisi aileyi reddetmiş, diğer çok çok uzaklarda. En ufağı, kız olanı, yıllarca küs kaldığı, anam yanında. O da genç değil ki. Yalnız olmak zor. Kendime kızıyorum ayağımın yanına varmamasına kızıyorum. Minnacık kalmış, bir deri bir kemik. Hasta işte. Şeker sorunu var, solunumda sıkıntısı var, maske bağlamışlar. Yatıyor öylesine. Zaten alzheimer başlangıcı var, tanımıyor bazen. Ablama sen kimsin diyor ama Zeynep’i biliyor. Zor yalnız kalmak. Minnacık kalmış, nefes alırken zorlanıyor. 6 kişiler odada. Hepsi de yaşlı insanlar. Bakım evinden bir görevli ayarlamış anam, gece kalacak yanında. Minnacık kalmış teyzem kaldıramıyor kafasını ama gözleri açık. Muhtemelen duyuyor da. Zor durumda, belli. Elini tutuyorum, sıcacık, kavrıyor parmaklarımı. Kapatıyorum gözlerimi, çok az geçen ve çok az kalan bir iki hatıranın gözlerimden geçmesi saniyeler sürüyor, o kadar. Ana yarısı derler ya teyzeye, öyle değil bizde. Bir kopukluk var hep. Bazen var hayatımda, çokça yok. Bacağı kırılmış olarak bulunduğu evinden hastaneye taşındıktan sonraki günler geliyor aklıma. Hep bir sorunu olduğu babam kol kanat geriyor o dönemde. Bugün, tribünden silmeye çalıştığı taraftarların uğrunda koştuğu başkan gibi mi? Eh fena değil benzetme. Parmağımı kavrıyor. Nefes alırken zorlanıyor, seslerden belli. Oda sıcak, pencere açık, esiyor ama o da sıcak. Gözlerimi kapıyorum yeniden, diğer elimle de bileğini kavrıyorum. Hissediyorum enerjisini, zorda teyzem.

Sonra çıkıyoruz anamla. Yalnız kalmak zor. Yaş ilerledikçe daha çok farkına varıyor insan. Tutunacak bir şey, güç alacak birisi olmalı her zaman. Fenerbahçe geliyor aklıma hemen. Allah ayrı düşürmesin. Anamın elini tutup arabaya yürüyorum. O bir sigara daha içiyor yürürken, hani annesini eritip bitiren sigaradan bir tane daha. Ben içimden ağlıyorum o sırada, gözlere gitmesin yaşlar diye kasıyorum kendimi, elini bırakıp, sigara dumanını biraz bahane ederek önden yürüyorum. Morali bozuk anamın, beni görüp üzülmesin diye. Gözyaşıdır, tutamam, mutamam akar gider. Mutlu olmak için yaşarken, yaşamak için bazen mutsuz olduğun işleri yapmak zorunda kalmak geliyor aklıma arabaya vardığımda. Şükrediyorum, şükrediyorum. İşim var, sabaha bitirmek gerek.

Bu konuyla bağlantılı eski yazılar:

1. BAZEN
2. BAZEN BASINA KAPALI BAZEN BASINA KUPALI
3. BAZEN HÜZÜN VARDIR BAZEN MUTLULUK

Babamızdan miras bu sevda. Biz de evlatlara bırakacağız. Saf, tertemiz, vazgeçilmez bir sevda… Babalar Günü kutlu olsun, tüm babalara ve babası hayatta olsun, aramızdan ayrılmış olsun herkese.

Bu konuyla bağlantılı eski yazılar:

1. ANNELER GÜNÜ
2. ÖĞRETMENLER GÜNÜ
3. ÖĞRETMENLER GÜNÜ

Mücadele başladı, kazanıldı. Bugün bazı kanı bozukların tartıştıkları ama üzerinde tartışabildikleri vatan böyle kurtarıldı, kuruldu. Kutlu olsun, ebedi kalsın, değişmeden.

Bu konuyla bağlantılı eski yazılar:

1. 19 MAYIS 1919
2. 19 MAYIS
3. 19 MAYIS