HAYATIM FENERBAHÇE

RAKİBİNE DUYDUĞUN SAYGI

Kaç yaşımdayım hatırlamıyorum ama ilkokuldayım. Hep yazıyorum, memur çocuğuyuz bilmeyiz top, bisiklet. Dayım var koca dayım. Aslında anamın dayısı da biz de koca dayı diyoruz. Gerçekten de kocaman bir dayı, Fikri Anlı. Türkiye İş Bankası eski genel müdürlerinden, Galatasaray Liseli, Galatasaray camiasında bilinen, zamanında yöneticilik yapmış birisi (1986 Ali Tanrıyar dönemi). Örnek adamdı benim için. Bir gün Şişli’deki evindeyiz, anam baban falan ziyarete gitmişiz.

Aldı beni kucağına başladı pazarlığa. Dedi ‘Bak şimdi, sana forma alacağım, şort ve çoraplarını da. Altına da futbol ayakkabısı alacağım bir de top. Ama bunların hepsi sarı kırmızı olacak, sen de Galatasaraylı olacaksın.’ Transfer teklifine bak. Teşekkür ettim, ‘Yok dayı’ dedim ‘Ben Fenerbahçeliyim.’ Sevindi mi üzüldü mü bilmiyorum, hatırlamıyorum ama tahminim sevinmiş olduğudur.

Sonra onun etkisiyle Galatasaray Lisesi’ni istedim ilkokuldan sonra, başardım da. Ailenin beşinci liselisi, üçüncü mezunu oldum, Fenerbahçeli olarak, Fenerbahçeli olduğum bilinerek, saklamadan. Fikirlerin zorla değiştirilmeyeceğini öğrendim okulda, bağımsız olduklarını. Ezeli rakibin kurulduğu okuldan bahsediyorum.

Rekabetin geleneği takılmalar hep vardı, olacak da. Ama unutulmaması gereken birşey var, bu nedenle şunu söyledim her zaman, ‘Rakibine duyduğun saygı büyüklüğündür.’ Yukarıdaki fotoğraf Galatasaraylı Metin Oktay’ın jübile maçı. Rakibi Fenerbahçeli Can Bartu’nun sırtında parçalı Galatasaray, Galatasaraylı Metin Oktay’ın sırtında Fenerbahçe forması var, çubuklu. Fotoğraf renksiz, ama anlamı renkli.

Bu konuyla bağlantılı eski yazılar:

1. 14 HAZİRAN 1959
2. SAYGI DURUŞU
3. SAYGI
4. RAKİBİNE DUYDUĞUN SAYGI
5. ONLAR DA BIRAKTI :(
6. SAYGI
7. ARDA’NIN YOLU
8. İÇİMİZDEKİ İRLANDALILAR
9. NİSAN AYI VE FENERBAHÇE
10. DEDEHAYIR’IN MACERALARI
11. TUNCER AİLESİ
12. GÖRÜŞMEK ÜZERE
13. 50. ŞAMPİYONLUK
14. KULAKLARI ÇINLASIN