HAYATIM FENERBAHÇE

GEÇMİŞ ZAMAN OLUR Kİ

Eski blogdan bazı yazıları tekrarlıyorum.

1986 sezonu, Kadıköy’de bir Galatasaray maçı. Necati Abi, (babamın o zamanlarda öğretmenlik yaptığı Kabataş Erkek Lisesi’nin makam şoförü) diyor ki ‘Onur, maça davetiye ayarlayacağım, birlikte gideriz’ Cepte para sık olmuyor zaten, memur çocuğuyuz, davetiye milli piyango gibi. Yatıyorum erkenden, erken kalkıp gideceğiz maça. Sabahın köründe buluşma noktasına gidiyorum, Necati Abi yok. Bekle bekle gelen de yok, cep telefonu da icat edilmemiş, ulaşamıyorum. Babanım, yanımda bulunması için verdiği paraya güvenip gidiyorum Kadıköy’e. Erken gittiğim için bilet buluyorum, gündüz maçı o zamanlar. Erkenden giriyorum sahaya, hava çok sıcak, maratonun üstü de kapalı değil daha o zamanlar, soyunuyorum. Sonra bir polis gelip üstümü giymemi söylüyor, nedense, giyiyorum tabi.
Neyse başlıyor maç. Çok pozisyon yok. Büyük Şenol’un resimdeki golüyle 1-0 öne geçiyoruz. Golün ilginç yanı, hakemle verkaç yapması, ilk şutunda top avuta giderken hakeme çarpıyor ve tekrar önüne düşüyor Şenol’un. İkinci vuruşunda da filelerle buluşuyor. Sonra Galatasaray beraberliği sağlıyor. Son dakikalarda Uğur Tütüneker’in golüyle de kazanmayı başarıyor. Eve dönüyorum, Necati Abi’yle buluşamayıp cepteki parayı da maça yatırınca fırçayı da yiyorum babamdan. Haklı adam,bilet parası değil ki verdiği. Kazansak hiç olmazsa bir yerden sevineceğim, hem kumarda hem de aşkta kaybediyorum anlayacağınız.

Bu konuyla bağlantılı eski yazılar:

1. BENCE OLUR
2. GEÇMİŞ ZAMAN OLUR Kİ
3. GEÇMİŞ ZAMAN OLUR Kİ
4. GEÇMİŞ OLSUN EVLAT
5. ANCAK BÖYLE TUTARIM
6. GEÇMİŞ OLSUN
7. GEÇMİŞ ZAMAN OLUR Kİ
8. GEÇMİŞ ZAMAN OLUR Kİ
9. GEÇMİŞ OLSUN
10. GEÇMİŞ ZAMAN OLUR Kİ
11. OLUR MU?
12. OLUR OLMAZ
13. GEÇMİŞ ZAMAN OLUR Kİ
14. GEÇMİŞ ZAMAN OLUR Kİ
15. GEÇMİŞ ZAMAN OLUR